No porządny koleś. Szczególnie dobre partie ma w "Heir Apparent".

I tak wolałem Lopeza na Ghost Reveries.

Czemu nikt nie wspomina o Deliverance. To moje ulubione dzieło Opeth, potem Black Water Park i Ghost reveries. Odrazu przyznaję bez bicia, że nie znam kompletnie płyt Damnation i Watershed. Cóż, muszę się porządnie za nie wziąć a potem będę od nowa ranking układał

"Damnation" to szczerze mówiąc nic specjalnego, płyta jest trochę bezpłciowa, mało charakterystyczna, pozbawiona szczególnego dla Opeth klimatu.

A o "Watershed" już wszystko zostało powiedziane.

Zaś "Deliverance" niczym specjalnym się nie wyróżnia na tle pozostałych wydawnictw Szwedów.

Moim zdaniem klimat posiada i to całkiem przyjemny, a że ma się nijak do tego z wcześniejszych płyt, to już co innego. Fakt, że nic specjalnego i mało charakterystyczna, ale posłuchać bez uszczerbku na zdrowiu czasem można.

Nie, na mnie to nie działa pozytywnie, jest zbyt mdła i hm... wręcz plastikowa, czy sztuczna.

hm, akurat "moja znajomość z Opethem";p zaczęła sie właśnie od usłyszenia Damnation ;] byłam ciekawa, jak brzmi w "mocniejszej" wersji, więc ściagnęłam inne albumy i co tu dużo gadać zakochałam się w nim ;p Damnation mnie osobiście się podoba, chociaż nie słucham szczególnie często; ma z pewnością swój klimat i pomaga się wyciszyć czy przemyśleć coś ;]

Moge sie podpisac w 100%.
"Watershed" to znaczny skok jakosciowy,choć tym samym stylu co poprzedniczka.Lepsze kompozycje,duzo wiecej zadziwiajacych jak na Opeth patentow(blasty?) no psiamac,ten bebniarz

Zamówiłem bilety na koncert Opeth i na mikrometalmanie także

Wybitny wokal, fenomenalny perkusista, ogólnie zajebisty skład..a muzyka...; / miejscami wydaje się jakbym popu słuchał. Ale takie smaczki jak When, albo Master's Apprentice nie uszły mej uwadze.

Dla mnie Opeth to bardzo specyficzny zespół, a to dlatego, że od samego "Orchida", ich debiutu, po prostu mnie zachwycają. Mam nieomal dreszcze, gdy słucham nastrojowego, ponurego "Under the weeping moon" z tej płytki, a z drugiej strony równie świetny jest dla mnie Opeth z nowszych płyt typu "Damnation", "Blackwater Park" czy "Morningrise" (ta ostatnia budzi we mnie szczególne sentymenty). Opetha jak na mój gust nie da się nie uwielbiać. Owszem, jest parę płyt, których się nie wspomina, bo są mniej interesujące, ale za całą dyskografię zasługują na ładną piątkę.

Jeden z moich ulubionych tematów , bo dotyczy jednej z ulubionych kapel. Pokrótce:

Orchid 8.5/10
Morningrise 9/10
My Arms, Your Hearse 8/10 tu coś spadła forma
Still Life 10/10
Blackwater Park 10/10
Deliverance 11/10
Damnation 10/10
Ghost Reveries 8/10 drugi spadek
Watershed 11/10

Koncertówek nie słyszałem, chociaż z tego co ćwierka Youtube nie ustępują one poziomem albumom studyjnym.

Opeth usłyszałem po raz pierwszy na Metalmanii 2003 i od razu zwrócili oni moją uwagę - bogactwo formy, oryginalny styl tworzenia muzyki, wysoki poziom techniczny, mieszane wokale i łączenie brutalności i ciężaru z emocjonalnością adresowaną do ludzi wrażliwych i bardzo wrażliwych to coś, czego ciężko uświadczyć w szeroko pojętym metalu.

BTW był ktoś na koncercie 21.03.09 w Stodole ?