Ci kolesie są niesamowici i jedyni w swoim rodzaju. Zajęli się tworzeniem raczej mało popularnego gatunku jakim był medieval black z elementami blisko- i dalekowschodniego folkloru. Jednocześnie ich twórczość miała charakter eksperymentalny - już od pierwszej płyty wyczuć można było mnóstwo wpływów, jakim ulegali brytyjczycy. Kolesie przy każdej okazji występują odziani w średniowieczne zbroje, z orężem w łapach, i, mimo, że wygląda to po prostu śmiesznie i prosto, jest to doprawdy na tyle wdzięczne, że niczym nie razi. Tak samo jak często jarmarczne melodie, które niosą ze sobą tony klimatu. W muzyce TMOA uświadczyć można bardzo motorycznych rytmów, chwytliwych melodii, bardzo 'wesołego' basu, gitarowych solówek no i obecnych często, gęsto motywów 'egzotycznych'. Za najlepszą typuję pierwszą płytę, czyli 'The Excommunication Of Christ' na której kompozycje są wprost genialne, i bardzo łatwo przyswajalne - na kolejnych albumach Brytole eksperymentują z progresją, co nieco pogarsza odbiór kawałków, jednak zarówno 'Exhuming The Grave Of Yeshua' jak i 'Damascus Steel' to błyty bez miary zajebiste. Ponoć koncerty Asphodela są niezapomniane i zawierają w sobie prawdziwe show, ze zbrojami, mieczami, dybami i innymi rekwizytami. Cóż, jest to zespół jedyny w swoim rodzaju i po prostu wypada znać.

Aha, ich wersja 'Wonderful World' Armstronga goli poślady!



Dyskografia:
The Bemoaning of Metatron demo, 1998
Metatron and the Gleaming Red Serpent Demo, 1999
The Watchers of Catal Huyuk Demo, 1999
The Excommunication of Christ LP, 2001
Jihad/Freezing Moon Split, 2002
Exhuming the Grave of Yeshua LP, 2003
Damascus Steel LP, 2005
In the Name of God, Welcome to Planet Genocide EP, 2006
Life is Shit EP, 2007

Ps. Jeszcze w pierwszej połowie tego roku ukazać się ma ''The Death and Passion of Ieosus'' czyli czwart długogrający album TMOA. Słodko.

Ten album mnie niszczy. Rewelacyjna muza i wprost genialne pomysły. Każdy wałek na tej płycie jest tak niesamowicie chwytliwy i interesujący że nie sposób przejść wobec niej obojętnie. Polecam każdemu kto szuka w muzyce niebanalnych rozwiązań.
Przypomnę tylko, że od jakiegoś czasu klawiszmistrzem w The Meads Of Asphodel jest Mirai Kawashima z Sigh. Właściwy człowiek na właściwym miejscu:D

No, na 'In the Name of God, Welcome to Planet Genocide' naprawdę pokazał co potrafi. Miło że odnalazł się w muzie Brytoli, bo jest 'dosyć' odległa stylistycznie od tej wykonywanej w Sigh. Mam nadzieję ze na nadchodzącym długograju dadzą mu rozwinąć skrzydła (zresztą, Metatron zawsze przyznawał, że klawisz jest w tym zespole jednym z priorytetów) i wyjdzie coś smacznego.

Pendulum wziął i nabył podczas BA płytę Meads of Asphodel i dzięki temu miałam okazję posłuchać, co grają. I jak dziwnie grają.

Nawet nie pomyślałabym, że można robić aż tak zdziwaczałą muzykę. Podoba mi się. Czekam teraz na odpowiedni nastrój, żeby ogarnąć całość.

Hihihi 18 października, po 5 latach od premiery "Damascus Steel", ukaże się nowy album, zatytułowany "The Murder of Jesus The Jew". Na kolana!

http://rateyourmusic.com/review?id=28479255

:D

Nie kumam głębi twojego wpisu:P